Park Gedichten

Sander van der Valk, alias Sander on the Wonder droeg woorden voor tijdens de opening. Lees ze hier nog eens.

In het park

soms lijken we slechts wandelende hoofden
en is de rust van het park er voor ons om daar uit te komen

in het park begint het te dagen
dat je even niks hoeft
tijd om terug te schakelen, te vertragen
en aan te komen

je rug naar de aarde en
gedachten mogen dwalen
alleen zijn, of gezellig samen
zorgen die naar de achtergrond raken:
je bent aangekomen

de stilte die je zo verlangde
komt over je heen, om je op te halen
soms teveel gegeten
omdat die barbecue maar bleef geven
en je weet het zeker:
je bent weer aangekomen

Ontmoeten

soms zit ik in het park, ietwat depressief, of negatief
afgeschermd door mijn scherm
of m’n eigen gedachten
soms zit ik op een bankje
tevreden en aanwezig, en
lijkt iedereen naar me te lachen

Zomer

Je blikjes kun je laten
want mensen komen ze halen
met shoppers of op hun scootmobiel
om er knaken mee te maken

slippers, blote voeten
het gras is groen, zonnebrand
een wesp die om je Radler zoomt
je partner die jou schaamteloos zoent

rokende barbecues alsof ze een competitie doen
partytent, zwart gras
droge keel – soms teveel
wijn geschonken in je glas

voetbal of frisbee naar de buur
irritatie, maar meestal een lach
soms zelfs meedoen,
onverwachte ontmoeting
spontane invulling van je dag

gezelligheid, ontspannen, even niets dat moet,
plots toch die ene behoefte
dus stiekem plassen in de bosjes
daar waar iedereen dat stiekem doet

slaglinen, kubben, potje kaarten
en voor later een Polaroid-je maken
hardlopen, work-out, bootcamp
of gewoon met een drankje toekijken.
wellicht zijn er zelfs mensen die schaken?
in ieder geval, het park is ongedefinieerd
het park dat kun je zelf maken